หลุมดำหลุมดำ

เป็นชิ้นส่วนของวัตถุในเอกภพที่มีแรงโน้มถ่วงสูงมากมาย ไม่มีอะไรออกมาจากรอบๆหลุมดำได้แม้กระทั้งแสงสว่างซึ่งมีความเร็วที่มาที่สุดในจักรวาล นอกจากหลุมดำร่วมกัน


 พวกเราก็เลยไม่เห็นศูนย์กลางของหลุมดำ หลุมดำจะมีพื้นที่หนึ่งที่เป็นขอบเขตของตัวมันเอง เรียกว่าเส้นขอบฟ้าเหตุ ที่ตำแหน่ง รัศมีชวาร์สชิลด์ หากว่ามีวัตถุใดหลุดเข้าไปในของฟ้าเรื่องราว วัตถุจำเป็นที่จะต้องเร่งความเร็วให้มากยิ่งกว่าความเร็วแสงสว่าง ก็เลยจะหลุดรอดออกมาจากเส้นขอบฟ้าเรื่องราวได้ แม้กระนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ที่วัตถุใดที่จะมีความเร็วมากยิ่งกว่าแสงสว่าง สันจมูกนั้นก็เลยไม่มีวัตถุใดซึ่งสามารถออกมาได้อีกต่อไป พวกเราไม่อาจจะแลเห็นหลุมดำได้ด้วยกล้องส่องทางไกลใดๆก็ตามเนื่องจากว่าหลุมดำนั้นไม่ไม่แสงสว่างหรือรังสีใดออกมาเลย แม้กระนั้นสามารถตรวจเจอได้ด้วยกล้องส่องสำหรับดูดาววิทยุและก็คลื่นโน้มถ่วงของหลุมดำ และก็จนถึงปัจจุบันนี้ได้ศึกษาและทำการค้นพบหลุมดำในจักรวาลแล้วอย่างต่ำ ที่ หลุมดำแบ่งได้ ชนิดเป็นหลุมดำมวลยิ่งยวด เป็นหลุมดำในใจกึ่งกลางของศิลปินจักร หลุมดำขนาดกึ่งกลาง ซึ่งมีสาเหตุมาจากการแตกดับของดาวฤกษ์ แล้วก็หลุมดำจิ๋ว ซึ่งเกิดขึ้นในยุดเริ่มแรกของเอกภพ แม้ว่าจะไม่สามารถที่จะเห็นด้านในของหลุมดำได้ แต่ว่าตัวหลุมดำเองก็แสดงการมีผลต่อกับวัตถุที่อยู่ในเส้นทางโคจรข้างนอกเส้นขอบฟ้าเรื่อง ได้แก่ หลุมดำบางครั้งอาจจะถูกมองเห็นได้โดยการต่อว่าตามกรุ๊ปดาวที่โคจรอยู่ด้านในศูนย์กลางหลุมดำ หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีการสังเกตก๊าสจากดาวใกล้กันที่ถูกเย้ายวนใจไปสู่หลุมดำ ก๊าสจะม้วนตัวไปสู่ข้างใน รวมทั้งจะร้อนขึ้นถึงอุณหภูมิสูงแล้วก็ปล่อยรังสีขนาดใหญ่ซึ่งสามารถตรวจค้นได้จากกล้องถ่ายรูปโทรทรรศ์ที่โคจรอยู่รอบโลก การสำรวจได้ผลในทางวิทยาศาสตร์คิดเห็นเช่นเดียวกันว่าหลุมดำนั้นมีอยู่จริงในเอกภพ แนวความคิดของวัตถุที่มีแรงดึงดูดมากพอที่จะกันไม่ให้แสงสว่างเดินทางออกไปนั้นถูกเสนอโดยนักดาราศาสตร์มือสมัครเล่นคนประเทศอังกฤษ ในปี 1783 และก็ต่อมีในปี 1795 นักฟิสิกส์ชาวประเทศฝรั่งเศส ก็ได้ผลสรุปเดียวกันตามความรู้ความเข้าใจปัจจุบัน หลุมดำถูกชี้แจงโดยแนวความคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไป ซึ่งพยากรณ์ว่าเมื่อมีมวลขนาดใหญ่มากมายในพื้นที่ขนาดเล็ก ทางในพื้นที่ว่างนั้นจะถูกทำให้มันเหยเกไปจนกระทั่งใจกลางของความจุ เมื่อไม่ให้วัตถุหรือรังสีใดๆก็ตามสามารถออกมาได้ เวลาที่แนวคิดสัมพัทธภาพทั่วๆไปชี้แจงว่าหลุมดำ เป็นหลักพื้นที่ว่างที่มีภาวการณ์เป็นสภาวะเอกฐานที่ศูนย์กลางและก็ที่เส้นขอบฟ้าเรื่องราวรอบๆขอบ คำชี้แจงนี้แปรไปเมื่อศึกษาค้นพบกลศาสตร์ควอนตัม การศึกษาทำการค้นคว้าและวิจัยในประเด็นนี้ชี้ให้เห็นว่าเว้นแต่หลุมดำจะดึงวัตถุไว้ชั่วกัลปวสาน แล้วยังมีการเบาๆปล่อยพลังงานด้านใน เรียกว่า รังสีฮอว์คิง และก็บางทีอาจสิ้นสุดลงท้ายที่สุด